گوگل و هوش مصنوعی؛ حریم خصوصی کاربران در خطر؟
شرکت گوگل سیاست حفظ حریم خصوصی خود را به‌روزرسانی کرده است. بر اساس این تغییر، اتصال سرویس‌هایی مانند Gmail و Google Photos به قابلیت‌های هوش مصنوعی می‌تواند بر شخصی‌سازی تبلیغات تأثیر بگذارد.
این تغییر از ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ اجرایی شده است. گوگل در سیاست جدید خود توضیح می‌دهد که کاربران می‌توانند به سرویس‌هایی مانند Google Search و Gemini اجازه دهند به اطلاعات سایر سرویس‌های این شرکت دسترسی پیدا کنند.
این دسترسی به هوش مصنوعی کمک می‌کند پاسخ‌های شخصی‌سازی‌شده‌تری ارائه دهد. با این حال، چنین ارتباطی می‌تواند پیامدهایی برای حریم خصوصی کاربران داشته باشد.
نکته مهم این است که گوگل به‌طور پیش‌فرض از محتوای Gmail و Google Drive و همچنین Google Photos برای شخصی‌سازی تبلیغات استفاده نمی‌کند. اما اگر کاربر این اطلاعات را در اختیار سرویس دیگری قرار دهد که از تبلیغات شخصی‌سازی‌شده پشتیبانی می‌کند، شرایط تغییر می‌کند.
قابلیت Personal Intelligence در Gemini چه اطلاعاتی را در اختیار هوش مصنوعی قرار می‌دهد؟
قابلیت Personal Intelligence به کاربران اجازه می‌دهد سرویس‌های مختلف گوگل را به ابزارهای هوش مصنوعی متصل کنند. این قابلیت با استفاده از اطلاعات مرتبط، پاسخ‌های دقیق‌تر و متناسب‌تری ارائه می‌دهد.
برای مثال، کاربر می‌تواند به هوش مصنوعی اجازه دهد اطلاعات موجود در ایمیل‌های خود را بررسی کند. همچنین اتصال Google Photos می‌تواند به ارائه پاسخ‌هایی متناسب با اطلاعات موجود در تصاویر کمک کند.
با این حال، کاربران باید پیش از فعال‌کردن چنین قابلیت‌هایی، مجوزهای دسترسی و تنظیمات حریم خصوصی را بررسی کنند.
بر اساس سیاست جدید گوگل، اطلاعاتی که کاربر برای شخصی‌سازی پاسخ‌ها در اختیار برخی سرویس‌ها قرار می‌دهد، ممکن است بر شخصی‌سازی تبلیغات نیز تأثیر بگذارد. این موضوع به معنای استفاده خودکار از تمام ایمیل‌ها و تصاویر کاربران برای تبلیغات نیست. نوع دسترسی و تنظیمات سرویس در این زمینه نقش مهمی دارند.
چرا اتصال هوش مصنوعی به اطلاعات شخصی اهمیت امنیتی دارد؟
ابزارهای هوش مصنوعی با دریافت اطلاعات مرتبط، پاسخ‌های دقیق‌تری ارائه می‌دهند. اما دسترسی گسترده‌تر به اطلاعات، ضرورت کنترل مجوزها و مدیریت داده‌ها را نیز افزایش می‌دهد.
این موضوع برای اطلاعات حساس اهمیت بیشتری دارد. ایمیل‌های کاری، قراردادها، اسناد مالی و اطلاعات مشتریان می‌توانند بخشی از داده‌هایی باشند که کاربران در اختیار ابزارهای هوش مصنوعی قرار می‌دهند.
در چنین شرایطی، سازمان‌ها باید مشخص کنند چه اطلاعاتی را می‌توان با ابزارهای هوش مصنوعی به اشتراک گذاشت. همچنین لازم است سیاست‌های هر سرویس را درباره پردازش، نگهداری و استفاده از داده‌ها بررسی کنند.
دسترسی هوش مصنوعی به اطلاعات و استفاده از آن اطلاعات برای تبلیغات، دو موضوع متفاوت هستند. با این حال، سازمان‌ها باید هر دو مورد را در ارزیابی امنیتی خود در نظر بگیرند.
استفاده کارکنان از هوش مصنوعی؛ خطری که سازمان‌ها نباید نادیده بگیرند
کارکنان برای افزایش بهره‌وری، از ابزارهای هوش مصنوعی در فعالیت‌های روزمره استفاده می‌کنند. آن‌ها ممکن است ایمیل‌ها را خلاصه کنند، اسناد را تحلیل کنند یا گزارش‌های کاری بنویسند.
اما این فرایند می‌تواند ریسک‌های امنیتی ایجاد کند. برای مثال، کارمندی که یک قرارداد محرمانه را در اختیار یک ابزار عمومی هوش مصنوعی قرار می‌دهد، ممکن است بدون بررسی سیاست‌های سازمان، اطلاعات حساس را به یک سرویس خارجی منتقل کند.
پیامد این اقدام به نوع ابزار، تنظیمات حساب، شرایط استفاده و سیاست‌های نگهداری داده بستگی دارد. بنابراین، سازمان‌ها نباید همه ابزارهای هوش مصنوعی را از نظر امنیت و حریم خصوصی یکسان در نظر بگیرند.
استفاده از یک ابزار هوش مصنوعی معتبر، به‌تنهایی مجوز ارسال اطلاعات محرمانه سازمان به آن ابزار نیست.
سازمان‌ها چگونه ریسک استفاده از هوش مصنوعی را کاهش دهند؟
سازمان‌ها می‌توانند با اجرای چند اقدام مشخص، خطر افشای اطلاعات را کاهش دهند:
-
تدوین سیاست استفاده از هوش مصنوعی: سازمان باید ابزارهای مجاز و محدودیت‌های استفاده از آن‌ها را مشخص کند.
-
محدودسازی دسترسی‌ها: کارکنان فقط باید مجوزهای ضروری را به ابزارهای هوش مصنوعی بدهند.
-
حفاظت از اطلاعات محرمانه: کارکنان نباید بدون مجوز، اطلاعات مشتریان، قراردادها، رمزهای عبور یا کلیدهای دسترسی را در ابزارهای عمومی وارد کنند.
-
آموزش کارکنان: سازمان باید نحوه اشتراک‌گذاری اطلاعات و ریسک‌های احتمالی ابزارهای هوش مصنوعی را به کارکنان آموزش دهد.
-
بررسی سیاست‌های حریم خصوصی: تیم امنیت باید شرایط پردازش داده، مدت نگهداری اطلاعات و امکان استفاده از داده‌ها برای بهبود مدل را بررسی کند.
-
بازبینی مجوزهای اتصال: مدیران باید دسترسی برنامه‌های هوش مصنوعی به ایمیل‌ها، فایل‌ها و حساب‌های سازمانی را به‌صورت دوره‌ای ارزیابی کنند.
این اقدامات به سازمان کمک می‌کنند از مزایای هوش مصنوعی بهره ببرند و هم‌زمان کنترل بیشتری بر اطلاعات حساس داشته باشند.
چگونه تنظیمات حریم خصوصی گوگل را مدیریت کنیم؟
کاربران می‌توانند اتصال سرویس‌های غیرضروری را غیرفعال کنند. همچنین امکان بررسی تنظیمات شخصی‌سازی جست‌وجو در اختیار آن‌ها قرار دارد.
برای مدیریت این تنظیمات، کاربران می‌توانند به صفحه رسمی مدیریت شخصی‌سازی سرویس‌های جست‌وجوی گوگل مراجعه کنند.
البته غیرفعال‌کردن تبلیغات شخصی‌سازی‌شده لزوماً تمام انواع پردازش داده را متوقف نمی‌کند. کاربران باید مجوزهای دسترسی و تنظیمات هر قابلیت هوش مصنوعی را جداگانه بررسی کنند.
جمع‌بندی: هوش مصنوعی بدون سیاست امنیتی، ریسک سازمانی ایجاد می‌کند
تغییر سیاست گوگل نشان می‌دهد که اتصال سرویس‌های مختلف به هوش مصنوعی می‌تواند بر نحوه استفاده از اطلاعات کاربران تأثیر بگذارد. این قابلیت‌ها پاسخ‌های شخصی‌سازی‌شده‌تری ارائه می‌دهند، اما مدیریت دسترسی و حفاظت از داده‌ها را نیز مهم‌تر می‌کنند.
سازمان‌ها باید استفاده کارکنان از هوش مصنوعی را جدی بگیرند. تدوین سیاست‌های روشن، محدودسازی دسترسی‌ها و آموزش کارکنان می‌تواند احتمال افشای اطلاعات حساس را کاهش دهد.
در نهایت، کارکنان نباید صرفاً برای افزایش سرعت انجام کارها، اطلاعات سازمانی را بدون بررسی و مجوز در اختیار ابزارهای هوش مصنوعی قرار دهند. بهره‌گیری امن از این فناوری به همان اندازه که به انتخاب ابزار مناسب وابسته است، به مدیریت صحیح داده‌ها نیز نیاز دارد.